23.11.2017

349. Agata Buzek

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Agaty Buzek. Oprócz niego mam również zdjęcie z aktorką. 

Krótko o aktorce:
Agata Bronisława Buzek - urodziła się 20 września 1976 roku  w Pyskowicach. Polska aktorka i modelka. Córka byłego premiera Jerzego Buzka i Ludgardy Buzek. W dzieciństwie uczęszczała do Społecznego Ogniska Baletowego w Gliwicach i występowała w Gliwickim Teatrze Muzycznym. Później uczyła się w II Liceum Ogólnokształcącym im. Walerego Wróblewskiego w Gliwicach i jednocześnie w szkole aktorskiej w Katowicach. W roku 1999 ukończyła studia na Akademii Teatralnej w Warszawie. 30 września 2006 w Lublińcu wyszła za mąż za Adama Mazana – absolwenta Uniwersytetu im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, teologa i historyka sztuki. Za rolę główną w filmie Rewers została wyróżniona nagrodą dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej na Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdyni oraz Nagrodą Publiczności im. Zbyszka Cybulskiego. W 2010 roku otrzymała nagrodę za najlepszą pierwszoplanową rolę kobiecą Orły 2010. W marcu tego samego roku dostała nominację do nagrody Viva! Najpiękniejsi w kategorii Najpiękniejsza Polka, a w maju nominację do nagrody Wiktory w kategorii Najpopularniejszy Aktor Telewizyjny 2009. W 2010 roku zajęła 61. miejsce w rankingu Forbes stu najcenniejszych gwiazd polskiego show-biznesu. Agata Buzek jest wegetarianką i działaczką na rzecz praw człowieka.

Mój autograf od aktorki:

Moje zdjęcie z aktorką:
Za równo zdjęcie jak i autograf zdobyłam pod budynkiem stacji TVN.

22.11.2017

348. Jerzy Buzek

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Jerzego Buzka. Oprócz niego mam również zdjęcie z politykiem.

Krótko o polityku:
Jerzy Karol Buzek - urodził się 3 lipca 1940 w Śmiłowicach. Polski polityk i profesor nauk technicznych. W latach 1997–2001 poseł na Sejm III kadencji oraz prezes Rady Ministrów, od 2004 poseł do Parlamentu Europejskiego VI, VII i VIII kadencji, w latach 2009–2012 jego przewodniczący. Kawaler Orderu Orła Białego. Wywodzi się z ewangelickiej rodziny ze Śląska Cieszyńskiego. Bratem jego dziadka był Józef Buzek (zm. 1936), senator II RP i twórca Głównego Urzędu Statystycznego. Ojciec Jerzego Buzka, Paweł (zm. 1953), z zawodu był inżynierem. Matka, Bronisława z domu Szczuka (zm. 2003), była córką Jana Szczuki, nauczyciela i organisty ze Śmiłowic. Po zakończeniu wojny rodzina Buzków z dwójką dzieci (Heleną i Jerzym) zamieszkała w Chorzowie. Jerzy Buzek należy do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego. Mąż Ludgardy Buzek (profesor nauk chemicznych), ojciec aktorki Agaty Buzek. Uczył się w Szkole Podstawowej nr 24 w Chorzowie, a po jej ukończeniu – w latach 1953–1957 – w I Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego. Ukończył studia na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym Politechniki Śląskiej w 1963 ze specjalizacją inżynieria chemiczna. W 1969 obronił doktorat, habilitował się w 1979. W 1997 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk technicznych[3]. W 1963 podjął pracę w Instytucie Inżynierii Chemicznej Polskiej Akademii Nauk w Gliwicach. Na początku lat 70. przebywał na stażu na Uniwersytecie Cambridge. W 1974 został nauczycielem akademickim na Politechnice Śląskiej, a w 1994 wykładowcą na Politechnice Opolskiej. Przez trzynaście lat w PAN kierował zespołem eksperckim ds. ochrony powietrza. Po przegranych wyborach parlamentarnych w 2001 został wykładowcą i prorektorem ds. nauki Akademii Polonijnej w Częstochowie. Był także członkiem i sekretarzem naukowym Komitetu Naukowego Inżynierii Chemicznej i Procesowej Polskiej Akademii Nauk w Gliwicach. We wrześniu 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, został przewodniczącym komisji zakładowej w swoim miejscu pracy. Współtworzył struktury górnośląskie, a następnie działał w Komisji Porozumiewawczej Nauki przy NSZZ „S”. W lipcu 1981 został wybrany na delegata na I Krajowy Zjazd Delegatów „S” w Gdańsku. wszedł w skład prezydium zjazdu, w jego pierwszej turze był jednym z prowadzących obrady, w drugiej – został przewodniczącym prezydium zjazdu. Po wprowadzeniu stanu wojennego uniknął internowania, od stycznia 1982 był jednym z wydawców i redaktorem naczelnym dwutygodnika „Regionalny Informator Solidarności Śląsko-Dąbrowskiej”. Tę ostatnią funkcję pełnił przez rok. W maju 1982 utworzył działającą w podziemiu strukturę „S” – tzw. Regionalną Komisję Konsultacyjną, przekształconą w styczniu 1983 w Regionalną Komisję Wykonawczą (został jej przewodniczącym). Jako przedstawiciel najpierw RKK, następnie RKW współpracował z Tymczasową Komisją Koordynacyjną, chociaż nie został jej formalnym członkiem. Posługiwał się pseudonimami Hubert i Karol. W czerwcu 1983 na stanowisku przewodniczącego RKW zastąpił go formalnie Tadeusz Jedynak, w praktyce dalej Jerzy Buzek kierował bieżącymi pracami komisji i uczestniczył w pracach TKK jako tzw. łącznik merytoryczny. W tym samym roku został koordynatorem zespołu łączników merytorycznych ze wszystkich regionów, odpowiadał za merytoryczne przygotowanie zebrań TKK, w tym projektów oświadczeń i wypowiedzi programowych. Pełnił tę funkcję do lipca 1986, następnie ograniczył działalność opozycyjną z uwagi na poważną chorobę córki, a w 1987 wyjechał za granicę w celu podjęcia jej leczenia. Działalność związkową kontynuował po 1989, wchodził w skład władz regionalnych i krajowych związku, był także przewodniczącym IV, V i VI krajowego zjazdu delegatów. Został członkiem zespołu ekspertów AWS i współautorem gospodarczego programu AWS. W wyborach w 1997 otrzymał 1488 głosów w okręgu Gliwice, mandat posła na Sejm uzyskał z listy krajowej AWS. Po objęciu funkcji premiera zawiesił członkostwo w NSZZ „Solidarność”. W 1998 został przewodniczącym Ruchu Społecznego AWS, a w 2000 stanął na czele całej AWS. W latach 1997–2001 pełnił funkcję premiera rządu koalicji AWS-UW, potem mniejszościowego rządu AWS. W okresie jego rządów Polska przystąpiła do NATO, prowadzono także negocjacje nad członkostwem w Unii Europejskiej. Kierowany przez niego rząd wprowadził tzw. cztery reformy (emerytalną, zdrowia, administracji i oświaty). Był drugim w dziejach Polski ewangelikiem na stanowisku premiera rządu, po Felicjanie Sławoju Składkowskim, a także pierwszym premierem w III RP rządzącym przez pełną czteroletnią kadencję parlamentu. 13 czerwca 2004 został wybrany na posła do Parlamentu Europejskiego z listy Platformy Obywatelskiej. Uzyskał w wyborach 173 389 głosów (to jest 22,14% wszystkich głosów oddanych w okręgu katowickim i najlepszy wynik w całym kraju). W Parlamencie Europejskim przystąpił do największej frakcji politycznej, Europejskiej Partii Ludowej – Europejskich Demokratów (EPP-ED). W VI kadencji został członkiem Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Ochrony Środowiska, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności. Pracował w Stałej Delegacji Parlamentu Europejskiego UE-Ukraina oraz w Delegacji do spraw stosunków z państwami Azji Południowo-Wschodniej i Stowarzyszeniem Państw Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN). W 2009 z ramienia Platformy Obywatelskiej po raz drugi został eurodeputowanym z okręgu katowickiego, uzyskując najwyższe poparcie w skali kraju. Głosowało na niego 393 117 osób[6] (ponad 42% wszystkich głosów oddanych w tym okręgu). Wkrótce po wyborach został członkiem PO. 14 lipca 2009 został wybrany na przewodniczącego Parlamentu Europejskiego. Za jego kandydaturą głosowało 555 z 713 biorących udział w wyborze eurodeputowanych. Funkcję tę pełnił do 17 stycznia 2012. W 2010 został członkiem Komitetu Doradczego Europejskiej Sieci Pamięć i Solidarność. W 2014 po raz trzeci z rzędu uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Został przewodniczącym Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz Konferencji Przewodniczących Komisji Parlamentu Europejskiego.

Mój autograf od polityka:

Moje zdjęcie z posłem:
Za równo autograf jak i zdjęcie zdobyłam pod budynkiem stacji TVN.

18.11.2017

347. Andrzej Piaseczny

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Andrzeja Piasecznego. Niestety nie mam zdjęcia z piosenkarzem.

Krótko o piosenkarzu:
Andrzej Piaseczny - urodził się 6 stycznia 1971 roku w Pionkach koło Radomia. Muzyką zainteresował się już w dzieciństwie, występował w szkolnym zespole Cavatina. Po ukończeniu liceum podjął studia na WSP w Kielcach. Ma starszego brata, sędziego i harcmistrza ZHR Krzysztofa Piasecznego, oraz młodszą siostrę Basię. W 1992 roku Piaseczny dołączył do zespołu Mafia. W tym samym roku wziął udział w konkursie młodych talentów we Wrocławiu oraz w koncercie „Debiutów” na Festiwalu w Opolu. Debiutancki album zespołu Mafia o tym samym tytule ukazał się 3 listopada 1993 roku nakładem krakowskiej firmy fonograficznej TOP Music. Na płycie znalazła się m.in. interpretacja utworu „Wishing Well” z repertuaru zespołu Free W lutym 1995 roku ukazał się drugi album Mafii zatytułowany Gabinety Nagrania były promowane balladą pt. „Noce całe”, jednakże znaczną część płyty stanowiły utwory rockowe. Tego samego roku ukazał się także debiutancki album solowy saksofonisty Roberta Chojnackiego zatytułowany Sax & Sex, który został nagrany z udziałem Piasecznego. Znaczną popularnością w Polsce cieszyły się kompozycje „Budzikom śmierć”,„Prawie do nieba” i „Niecierpliwi”. Rok później wydawnictwo uzyskało status dwukrotnej platynowej płyty. Również w 1996 roku ukazał się album Sax & Dance na którym znalazły się prze aranżowane utwory pochodzące z Sax & Sex. Tego samego roku ukazał się ostatni album Mafii nagrany z Piasecznym zatytułowany FM . Rok później Piaseczny wraz z grupą nagrał singel „Wolność w nas” promujący film Macieja Ślesickiego pt. Sara. Niedługo potem zakończył współpracę z formacją. Na początku 1998 roku ukazał się debiutancki album solowy piosenkarza zatytułowany Piasek. Wydawnictwo było promowane m.in. singlami „Mocniej” i „Jeszcze bliżej”, które były notowane na listach przebojów Polskiego Radia. Na płycie znalazła się także piosenka „Pogodniej (Złoty środek)” wykorzystana jako główny motyw muzyczny serialu Złotopolscy[6]. W tym samym roku ukazał się singel „Wciąż bardziej obcy” nagrany przez Piasecznego z gościnnym udziałem Jana Borysewicza z zespołu Lady Pank, a także dwa utwory zrealizowane przy współpracy z Natalia Kukulską – „Jesteś blisko mnie” i „Znam drogę swą”. Oba numery znalazły się na ścieżce dźwiękowej film animowanego Magiczny miecz – Legenda Camelotu. W 1999 roku piosenkarz wziął udział w Festiwalu Piosenki Krajów Nadbałtyckich w Karlshamn. Podczas koncertu zaśpiewał kompozycję „Jeszcze bliżej”, dzięki której zdobył drugą nagrodę oraz Nagrodę Publiczności. 16 lutego 2000 roku ukazał się jego drugi album solowy zatytułowany Popers. Gościnnie w nagraniach wzięła udział piosenkarka Ewa Bem, muzyk jazzowy Wojciech Karolak, basista Vaila Johnsna oraz saksofonista Eric Marienthal. W ramach promocji w Teatrze Polskim w Warszawie Piaseczny zagrał koncert pod nazwą Piasek i Przyjaciele, podczas którego gościnnie wystąpili m.in.: Jan Borysewicz, Reni Jusis i Anna Przybylska. W maju 2001 roku piosenkarz został wybrany wewnętrznie przez Telewizję Polską na reprezentanta Polski podczas 46. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Kopenhadze. Piaseczny zaprezentował wówczas utwór „2 Long” skomponowany przez Roberta Chojnackiego. 12 maja wystąpił w finale widowiska i zajął ostatecznie 20. miejsce z 11 punktami na koncie[6]. Podczas występu miał na sobie sztuczne futro, które zrzucił w trakcie śpiewania. Po koncercie finałowym otrzymał za to Nagrodę im. Barbary Dex przyznawaną w internetowym plebiscycie najgorzej ubranemu uczestnikowi danego konkursu. W 2002 roku Andrzej Piaseczny we współpracy z m.in. Zbigniewem Wodeckim, Marylą Rodowicz i Patrycją Markowską nagrał utwór „Oj Kot” promujący film kostiumowy Zemsta w reżyserii Andrzeja Wajdy[6]. 10 listopada 2003 roku ukazał się jego kolejny album studyjny zatytułowany Andrzej Piaseczny, który promowany był przez single „Szczęście jest blisko”, „Teraz płacz” oraz „Jedna na milion”. Płyta dotarła do 13. miejsca zestawienia OLiS. Rok później Piaseczny uczestniczył w sztafecie z ogniem olimpijskim podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Atenach. We wrześniu tego samego roku ukazał się singel Krzysztofa Krawczyka „Przytul mnie życie” nagrany w duecie z Piasecznym. W 2005 roku Piaseczny wziął udział w nagraniach płyty zatytułowanej Słowa zawierającej piosenki skomponowane do wierszy Jana Pawła II. 3 września tegoż roku Piaseczny wystąpił podczas Festiwalu w Sopocie, na którym zaśpiewał piosenkę „Z głębi duszy”, dzięki której zdobył główną nagrodę Bursztynowego Słowika. 19 września ukazał się jego kolejny album solowy zatytułowany Jednym tchem, który pod koniec 2006 roku uzyskał status platynowej płyty w kraju. W tym samym roku ukazał się kolejny solowy album Roberta Chojnackiego zatytułowany Saxophonic, w którego nagraniach wziął udział Piaseczny. W grudniu tego samego roku piosenkarz wystąpił w programie Arie z uśmiechem wyemitowanym na antenie stacji telewizyjnej TVP2, podczas którego zaśpiewał dwie arie operetkowe: „Dziewczyno Ty moja” i „Usta milczą, dusza śpiewa” wraz z Katarzyną Cerekwicką[6]. W 2007 roku wystąpił podczas festiwalu TOPtrendy w Sopocie, a także wziął udział w recitalu Seweryna Krajewskiego zatytułowanego Niebo z moich stron, który odbył się podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. 7 kwietnia 2008 roku z okazji piętnastolecia działalności artystycznej Piasecznego ukazała się płyta zatytułowana 15 dni, na której znalazły się jego najpopularniejsze piosenki oraz dwie premierowe kompozycje: „Komu potrzebny żal” i tytułowa – „15 dni”. Pod koniec marca 2009 roku ukazał się jego kolejny album solowy zatytułowany Spis rzeczy ulubionych. Skomponowana przez Seweryna Krajewskiego płyta była promowana utworem „Chodź, przytul, przebacz”, który został wyróżniony m.in. w programie muzycznym Hit Generator. 30 listopada tego samego roku ukazał się wspólny album koncertowy Piasecznego i Krajewskiego zatytułowany Na przekór nowym czasom - live. W styczniu 2010 roku piosenkarz odebrał Telekamerę w kategorii Muzyka, natomiast miesiąc później album Spis rzeczy ulubionych został wyróżniony przez słuchaczy Radia Wawa statuetką Złotego Dzioba. 15 kwietnia 2011 roku odbyła się premiera wspólnej płyty Piasecznego i Stanisława Sojki zatytułowanej W blasku światła, na której znalazła się muzyka Sojki i Seweryna Krajewskiego ilustrująca poematy Karola Wojtyły. Jesienią 3 września 2011 roku wraz z Katarzyną „Kayah” Rooijens, Anną Dąbrowską i Adamem „Nergalem” Darskim objął funkcję jurora w programie The Voice of Poland, którego premiera odbyła się we wrześniu tego samego roku na antenie stacji telewizyjnej TVP2. 23 stycznia 2012 roku ukazał się jego siódmy solowy album zatytułowany To co dobre, który promowały single „To co dobre, to co lepsze” i „Z dwojga ciał”. Płyta dotarła do 1. miejsca listy OLiS. W tym samym roku artysta wziął udział w trzeciej edycji programu Bitwa na głosy, którą ostatecznie wygrał ze swoją drużyną z Kielc, a także nagrał z Sewerynem Krajewskim płytę zatytułowaną Zimowe piosenki, która w dniu premiery uzyskała status platynowej płyty. W 2014 roku wystąpił jako gość muzyczny w finale 14. edycji programu Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami oraz podczas XVI edycji programu Marzenia Marcina Dańca. Pod koniec marca 2015 roku ukazała się jego nowa płyta zatytułowana Kalejdoskop, którą piosenkarz nagrał we współpracy z orkiestrą Metropole Orkest. Album promowały single „Kalejdoskop szczęścia” i „O sobie samym”. 5 marca 2016 roku wystąpił jako gość specjalny krajowych eliminacji do 61. Konkursu Piosenki Eurowizji. W trakcie koncertu zaśpiewał piosenki: „Kalejdoskop szczęścia” i „W świetle dnia”, a także przebój „Ostatni” z repertuaru Edyty Bartosiewicz. Jesienią 2015, 2016 i 2017 roku zasiadł w jury programu rozrywkowego The Voice of Poland emitowanego w TVP2.

Mój autograf od piosenkarza:
Autograf załatwił mi mój chłopak.