29.09.2018

Biréli Lagrène

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać wam mój autograf jaki dostałam od Biréli Lagrène. Niestety nie mam zdjęcia z gitarzystą.

O gitarzyście:
Biréli Lagrène - urodził się 4 września 1966 roku. Gitarzysta francuski pochodzenia cygańskiego, tworzy muzykę jazzową o korzeniach etnicznych, inspirowaną w znacznym stopniu twórczością Django Reinhardta. W latach 80. tworzył muzykę jazz-rockową, m.in. nagrywając z Jaco Pastoriusem.

Mój autograf od gitarzysty:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

27.09.2018

Krzysztof Sadowski

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Krzysztofa Sadowskiego. Niestety nie mam zdjęcia z pianistą.

O pianiście:
Krzysztof Sadowski (ur. 15 grudnia 1936 w Warszawie) – polski pianista, organista i kompozytor jazzowy. Jego największe przeboje: To nie grzech, Spacer przy księżycu, Ten nasz zwyczajny świat oraz Wiatr, wiosenny gitarzysta. Debiutował w połowie lat 50. XX w. W 1957 założył zespół Modern Combo. Współpracował z czołowymi polskimi jazzmanami (m.in. Zbigniew Namysłowski, Jan "Ptaszyn" Wróblewski, Andrzej Kurylewicz) oraz zespołami i solistami z kręgu rocka i popu (Czerwono-Czarni, Jerzy Grunwald, Józef Skrzek). Koncertował w kraju i za granicą. W latach 1963–1966 lider Bossa Nova Combo. W 1968 rozpoczął grę na organach i elektronicznych instrumentach klawiszowych, tworząc Grupę Organową Krzysztofa Sadowskiego, z którą dokonał licznych nagrań dla Polskiego Radia oraz rejestracji płytowych. Współpracował z TVP – realizował programy telewizyjne popularyzujące muzyczną klasykę w rozrywkowej formie oraz własne recitale (m.in. Swing Party, K. Sadowski i jego goście oraz Muzyka na 200V). Występował i nagrywał ze Studiem Jazzowym Polskiego Radia, Big Bandem Stodoła, Big Bandem Wrocław, grupą Novi Singers, Januszem Muniakiem, Tomaszem Stańką. Prowadził Warsztaty Jazzowe w Chodzieży i Puławach oraz kawiarnię muzyczną Pod Kurantem w Warszawie. Jest kompozytorem muzyki filmowej oraz piosenek dla Marii Koterbskiej, Danuty Rinn, córki Marii, Ireny Santor, Katarzyny Sobczyk, Liliany Urbańskiej, Violetty Villas, Wandy Warskiej. W latach 90. XX w. prezes Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego. Mąż piosenkarki Liliany Urbańskiej, ojciec piosenkarki i reżyserki filmowej Marii Sadowskiej.

Mój autograf od pianisty:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

26.09.2018

Wojciech Konikiewicz

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Wojciecha Konikiewicza. Niestety nie mam zdjęcia z muzykiem.

O muzyku:
Wojciech Konikiewicz - absolwent Państwowej Secondary Music School na II klasę, następnie indywidualne studia na wydziale kompozycja i fortepian we Wrocławiu, Warszawie, Niemczech i Francji. W latach 1977-1983 studiował elektroakustycznie i psychoakustycznie w Instytucie Telekomunikacji i Akustyki Politechniki Wrocławskiej i Filozofii Uniwersytetu Wrocławskiego jako wolny słuchacz. W latach 80-tych związany był z postępowym ruchem polskiego jazzu tworzącego Tie Break, Session Acoustic Action, Green Revolution i kultową grupę Free Cooperation. W 1985 roku rozpoczął współpracę z muzykami brytyjskiego zespołu Pinski Zoo. Występował z innymi znanymi brytyjskimi muzykami rockowymi, reggae i etno: Benjaminem Zephaniah, JJBurnell (The Stranglers), Ianem Paice (Deep Purple) i Asian Dub Foundation. Nagrywał i występował z największymi muzykami sceny polskiej: Grzegorz Ciechowski , Tomek Lipiński, Robert Brylewski , Lech Janerka, Wojtek Waglewski, Muniek Staszczyk i Tomek Budzyński. Nagrywał ścieżki dźwiękowe do filmów, teatru i baletu. Współpracował z wieloma reżyserami polskimi i zagranicznymi: Jerzym Domaradzkim, Waldemarem Szarek, Krzysztofem Krauzepośród innych. Nagrał kilkadziesiąt płyt, a niektóre z nich zostały wydane przez renomowane wytwórnie płytowe świata: Warner i KOCH International. Jego rekordowa Tribute To Miles Orchestra - Live as the first w historii polskiego jazzu została wydana przez Warner Bros. Strefa CD Zone K wydana w 2003 roku z dwoma angielskimi muzykami Stevem Harrisem i Janem Kopinskim została wysoko oceniona przez brytyjską prasę, np. The Guardian , The Wire, Jazzwise, Jazz Views, Oxford Times, Jazzword. Koncertował w wielu krajach: Austrii, Finlandii, Norwegii, Szwajcarii, Japonii i Korei Południowej. Wśród jego współpracowników są znani japońscy artyści: malarz i performer Nobuhiko Utsumi i kompozytor, kontrabasista Hideto Kanai.

Mój autograf od muzyka:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

25.09.2018

Joanna Szczepkowska

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Joanny Szczepkowskiej. Niestety nie mam zdjęćia z aktorką.

O aktorce:
Joanna Szczepkowska - urodziła się 1 maja 1953 roku w Warszawie. Polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, pisarka i felietonistka, pedagog; w 2010 prezes Związku Artystów Scen Polskich. Zadebiutowała jeszcze w czasie studiów w spektaklu Trzy siostry w Teatrze Telewizji. Pierwszy raz na małym ekranie wystąpiła w serialu telewizyjnym Czterdziestolatek (w odcinku 1) w reżyserii Jerzego Gruzy do scenariusza reżysera i Krzysztofa Teodora Toeplitza. W 1975 ukończyła studia w PWST w Warszawie i zagrała w filmie Con amore (reż. Jan Batory). Za tę rolę dostała w 1976 nagrodę za najciekawszy debiut. W latach 1975–1981 była aktorką Teatru Współczesnego w Warszawie, a w kolejnych latach Teatru Polskiego (1981–1988) i Teatru Powszechnego (1988–1992 i od 2000). Stworzyła kreacje dramatyczne (m.in. w Romeo i Julii, Królu Learze, Wujaszku Wani, Zdaniem Amy) oraz komediowe (Śluby panieńskie, Lekcja, Wesołe kumoszki z Windsoru). Zagrała również w kilkudziesięciu spektaklach Teatru Telewizji (m.in. Skiz Gabrieli Zapolskiej). 28 października 1989 w Dzienniku Telewizyjnym powiedziała: „Proszę Państwa, 4 czerwca 1989 roku skończył się w Polsce komunizm." Nagranie tej wypowiedzi jest dostępne w serwisie Youtube                                            . Zdanie to stało się symbolem zmian, jakie nastąpiły w Polsce po wyborach parlamentarnych w 1989, pierwszych wolnych (częściowo) wyborach od zakończenia II wojny światowej. W 1997 wydała tom wierszy Miasta do wynajęcia, w tym samym roku napisała też monodram Goła baba. W 1999 rozpoczęła stałą współpracę z „Wysokimi Obcasami”. Felietony powstałe w trakcie tej współpracy ukazały się w formie samodzielnych zbiorów, Drugie podwórko (2000) i Sześć minut przed czasem (2004). W 2003 wydała zbiór opowiadań Fragmenty z życia lustra. W 1998, podczas III Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, odcisnęła dłoń na promenadzie Gwiazd. W 1998, podczas III Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, odcisnęła dłoń na promenadzie Gwiazd. Postanowieniem z 12 grudnia 2006 została przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Udekorowana nim została 3 maja 2007. 2 kwietnia 2010 została wybrana na prezesa Związku Artystów Scen Polskich (jako pierwsza kobieta na tym stanowisku)[3]. Została członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010, a przed kolejnymi wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku zrezygnowała z udziału w tym komitecie, choć nadal dostępna jest lista, na której figuruje jej nazwisko, ale nie wiadomo wprost (brak na niej opisu) jakiego okresu dotyczy. Joanna Szczepkowska jest córką Andrzeja Szczepkowskiego i Romy z Parandowskich, wnuczką Jana Parandowskiego. Po matce, aktorka ma pochodzenie ukraińskie i żydowskie, natomiast po ojcu – niemieckie i polskie. Była żoną aktora Mirosława Konarowskiego. Ich córkami są Maria i Hanna, również aktorki.

Mój autograf od aktorki:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

17.09.2018

Vienio

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Vienia. Niestety nie mam zdjęcia z raperem.

Krótko o raperze:
Vienio, właściwie Piotr Więcławski - urodził się 24 stycznia 1977 roku  w Warszawie. Polski raper, wokalista, autor tekstów, DJ i producent muzyczny, a także reżyser i dziennikarz radiowy. Członek Akademii Fonograficznej ZPAV. Piotr Więcławski znany jest przede wszystkim z wieloletnich występów w grupie hip-hopowej Molesta Ewenement, której był współzałożycielem. Wraz z zespołem nagrał m.in. pięć albumów studyjnych. Uzyskał także dwukrotnie nominację do nagrody polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyka. Następnie współtworzył duet wraz z Pelsonem. Efektem była trylogia Autentyk. Druga płyta z serii przyniosła raperowi kolejną nominację do Fryderyka. Od 2010 roku prowadzi także solową działalność artystyczną. Natomiast, od 2011 roku Więcławski występuje wraz z rapocore'owym zespołem Way Side Crew. Był także członkiem składu Klima, wraz z Chadą, Kaczym i Włodim. Piotr Więcławski współpracował ponadto z takimi wykonawcami jak: Wzgórze Ya-Pa 3, Schizma, Cool Kids of Death, DJ 600V, Fu, O.S.T.R., DJ Decks, Mor W.A., Olsen, Maleo Reggae Rockers, Tede, Vavamuffin, Pezet, Małolat, Łona, Fokus oraz L.U.C.. Jako dziennikarz radiowy związany ze stacją Roxy FM w której wraz Tomkiem Lipińskim prowadzi autorską audycję "Wysypisko". Ponadto, od 2006 roku Więcławski wraz członkami zespołu Molesta Ewenement prowadzi wytwórnię muzyczną Respekt Records. Wcześniej był związany z firmą Baza Lebel. W 2011 roku artysta został sklasyfikowany na 19. miejscu listy 30 najlepszych polskich raperów według magazynu Machina[4]. Wystąpił w filmie dokumentalnym z 2006 roku, poświęconym Stanisławowi Grzesiukowi pt. Grzesiuk. Chłopak z ferajny. W 2016 roku muzyk wziął udział w reality show Agent – Gwiazdy emitowanym na antenie stacji telewizyjnej TVN oraz w kulinarnym show Polsatu Top Chef. Gwiazdy od kuchni. W 1995 roku Vienio wraz z Włodim założył zespół pod nazwą Molesta. Pierwszy autorski utwór zespołu znalazł się na wydanej w 1997 roku kompilacji Smak B.E.A.T. Records. Rok później ukazał się debiutancki album formacji zatytułowany Skandal. Wydawnictwo trafiło do sprzedaży dzięki B.E.A.T. Records, oficynie której ówczesnym współwłaścicielem był dziennikarz Hirek Wrona, a także, w latach późniejszych promotor hip-hopowy. Formacja szybko zyskała na popularności dzięki piosenkom "Armagedon" i "Wiedziałem że tak będzie", które były emitowane m.in. przez Polskie Radio. W pięć lat po premierze materiał został wyróżniony złoty płytą za sprzedaż 50 tys. egzemplarzy. Był to także największy sukces komercyjny w historii działalności grupy. W 1999 roku, jako trio, w składzie uzupełnionym o Pelsona zespół nagrał drugi album zatytułowany Ewenement. Pewną popularność zyskały pochodzące z wydawnictwa piosenki "Miejskie bagno" i "Co jest nauczane". Materiał został także wyróżniony nominacją do nagrody polskiego przemysłu muzycznego Fryderyka. W międzyczasie Vienio wziął udział nagraniach albumu producenckiego DJ-a 600V - Szejsetkilovolt. W 2000 roku z Wilkiem w składzie powstał album pt. Taka płyta.... Nagrania dotarły do 12. miejsca listy OLiS. Płyta przyniosła zespołowi również drugą nominację do Fryderyka. W 2001 roku Vienio wziął udział w produkcji "Mówią bloki człowieku 2", filmie dokumentalnym w reżyserii Joanny Rechnio. Także, w 2001 roku doszło do bliższej współpracy z Pelsonem. W efekcie, w 2002 roku ukazał pierwszy album duetu zatytułowany Autentyk. Gościnnie na płycie wystąpili m.in. Pono, Sokół, Tomasz Lipiński oraz Frenchman - muzyk związany z formacją Jamal. Wydawnictwo promowane teledyskami do utworów "Nokaut techniczny" i "Prawdziwy rap" dotarło do 8. miejsca zestawienia OLiS. Nagrania utrzymane w stylistyce odmiennej do macierzystego zespołu raperów Molesty Ewenement szybko zyskały na popularności. Piosenki z debiutu były emitowane m.in. przez ogólnopolskiego stacje radiowe. Z kolei piosenka "Prawdziwy rap" znalazła się m.in. w zestawieniu programu TVP 30 ton - lista, lista przebojów, gdzie uplasowała się na 25. miejscu. Również w 2002 roku Więcławski gościł na trzeciej płycie O.S.T.R.-a - Tabasko. 18 października 2003 roku został wydany drugi album duetu Vienio i Pele pt. Autentyk 2. Na płycie wyprodukowanej przez samego Vienia, oraz Pelsona, DJ-a 600V i Tomasza Lipińskiego wystąpili gościnnie m.in. Włodi, Wigor i Wacim. Wydawnictwo dotarło do 16.miejsca listy OLiS. Pewną popularność zyskał jedynie utwór "To dla moich ludzi" z gościnnym udziałem Gutka i Lui. Piosenka była notowana na 28. miejscu Szczecińskiej Listy Przebojów Polskiego Radia. Jeszcze w 2003 roku album uzyskał nominację do nagrody polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyka w kategorii "najlepszy album hip-hop". Także w 2003 roku Vienio gościł na albumach producenckich DJ-a 600V i DJ-a Decka. Raper nawiązał także współpracę z zespołem rocka alternatywnego Cool Kids of Death. Efektem był utwór "Hardkor", który znalazł się na płycie pt. 2. W 2004 roku Vienio wziął udział w trasie koncertowej "RBK Hip Hop Tour 2004". Wydarzenie było promowane kompilacją różnych wykonawców U ciebie w mieście. Na minialbumie znalazł się m.in. popularny, utwór tytułowy, emitowany intensywnie m.in. przez stację telewizyjną VIVA Polska. Ponadto dochód ze sprzedaży wydawnictwa został przeznaczony na cele charytatywne. W międzyczasie Vienio wyprodukował po jednym utworze na albumy Zipery - Druga strona medalu i Hemp Gru - Klucz. Raper gościł ponadto na płytach Mor W.A. - Dla słuchaczy i zespołu hardcore'owego Schizma. W 2005 roku ukazał się ostatni album duetu Vienio i Pele zatytułowany Autentyk 3. Materiał był promowany m.in. piosenką "To jest mój hardcore", która dotarła do 8. miejsca zestawienia telewizyjnego 30 ton - lista, lista przebojów. Z kolei sama płyta była notowana, również na 8. miejscu Oficjalnej Listy Sprzedaży (OLiS). Odbyła się także druga część "RBK Hip Hop Tour", zaanonsowana kompilacją U ciebie w mieście 2. W 2006 roku Więcławski wystąpił w dubbingowanej roli we francuskiej produkcji "Ziomek". Tego samego roku jako on sam zagrał w filmie fabularnym "Chaos" w reżyserii Xawerego Żuławskiego. Raper wystąpił m.in. u boku związanych z ZIP Składem raperów: Fu i Sokołem. W międzyczasie Więcławski podjął współpracę z zespołem muzyki reggae Maleo Reggae Rockers. Kolaboracja poskutkowała utworem "Żyję w tym mieście", który znalazł się na wydanej przez Universal Music płycie Reggaemova. Wydany został także czwarty album Molesty pt. Nigdy nie mów nigdy. Płyta uplasowała się na 5. miejscu zestawienia OLiS. W ramach promocji do utworów "Tak miało być", "Powrót", "Wróg" i "Nie wiem jak Ty" powstały teledyski. W 2008 roku, Molesta ponownie jako trio zespół nagrał piąty album studyjny pt. Molesta i kumple. Wydawnictwo dotarło do. 7 miejsca listy OLiS. Dwa lata później płyta uzyskała status złotej. W 2009 roku Vienio zagrał w filmie Xawerego Żuławskiego "Wojna polsko-ruska", w którym wcielił się niewielką rolę brata Silnego. Wydany został także zarejestrowany w Warszawie album koncertowy Molesty Live! in Fonobar. 20 września 2010 roku nakładem wytwórni muzycznej CreativeMusic ukazał się debiutancki album solowy Vienia zatytułowany Etos 2010. Wydawnictwo promowane teledyskami do utworów "Nowe Bloki", "Różnice" oraz "Inspiracje 2" uplasowało się na 15. miejscu zestawienia OLiS. Venia który pełnił także funkcję głównego producenta płyty wspomógł Szyha, artysta związany w latach 90. XX w. z zespołem Edytoriał. Wśród gości na płycie znaleźli się natomiast m.in. Grubson, Sobota, Rahim i Diox. Intensywny rok związany z promocją debiutu rapera dopełniły występy gościnne na płytach Tedego, Vavamuffin, Pezeta i Małolata, a także L.U.C.-a. W 2011 roku ukazał się album Wspólny mianownik zrealizowany z rapcore'owym zespołem Way Side Crew. Na płycie znalazły się nowe aranżacje piosenek pochodzących z debiutu solowego rapera, a także dwie nowe kompozycje "To on" i "Potwór". Do tej ostatniej powstał również teledysk. Drugi obraz promujący został zrealizowany do utworu "Na wszelki wypadek". Był to pierwszy album na którym Więcławski wystąpił również jako wokalista. W 2012 roku odbyła się premiera drugiego filmu dokumentalnego wyreżyserowanego przez Więcławskiego pt. Przeblaski (2011). Krótkometrażowy obraz został poświęcony Sławomirowi Gołaszewskiemu. Projekcja filmu odbyła się m.in. podczas Festiwalu Europejskich Szkół Artystycznych i Twórczości "Kręgi Sztuki" w Ciechanowie. Premiera pierwszego filmu rapera nie doszła do skutku ze względów formalnych. Również w 2012 roku raper wcielił się w postać Patryka Pinokio w serial fabularnym TVP "Galeria". Artysta wystąpił także na kompilacji różnych wykonawców Prosto Mixtape Kebs. Zwrotki Więcławskiego znalazły się w kompozycji "Murek", powstałej we współpracy z Korasem, Pyskatym i Hanią. Piotr Więcławski jako producent muzyczny współpracował m.in. z takimi wykonawcami jak: Zipera, Wzgórze Ya-Pa 3 i Hemp Gru. Vienio tworzył także na potrzeby swojego macierzystego zespołu Molesta Ewenement, w tym m.in. na album Ewenement (1999), a także własnych albumów solowych w tym Etos 2010 z 2010 roku. Najpopularniejszym utworem wyprodukowanym przez Vienia jest prawdopodobnie "Nokaut techniczny" pochodzący z albumu nagranego wraz z Pelsonem pt. Autentyk (2002). W trakcie prac Więcławski posługuje się samplerem i sekwencerem Akai MPC 2000XL. W swej twórczości korzysta wyłącznie z sampli pochodzących z repertuaru polskich artystów. Większość jego produkcji oscyluje w tempie od 88 BPM do 100 BPM[23]. Model pracy Więcławskiego inspirowany jest dokonaniami DJ-a Premiera, członka amerykańskiej formacji Gang Starr. Końcowy proces realizacji beatu uzupełniają realizowane w studiu nagraniowym linie basu. W tym celu Vienio korzysta z pomocy zaprzyjaźnionych muzyków, w tym m.in. Emili Jonesa znanego z występów w zespole Vavamuffin.

Mój autograf od rapera: 
Autograf załatwił mi mój chłopak.

11.09.2018

Nico Wellenbrink

Cześć ! 
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Nico Wellenbrink. Niestety nie mam zdjęcia z piosenkarzem.

Krótko o piosenkarzu:
Nico Wellenbrink - urodził się 7 stycznia 1993 roku.  Lepiej znany jako Nico Santos , to niemiecko-hiszpański piosenkarz i autor tekstów. Oprócz licznych solowych hitów, on jest autorem i produkowane dla wielu niemieckich artystów jak Bushido i burda i Mark Forster pośród wielu.

Mój autograf od piosenkarza:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

Marcin Gortat

Cześć ! 
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Marcina Gortata. Niestety nie mam zdjęcia z koszykarzem.

O koszykarzu:
Marcin Janusz Gortat - urodził się 17 lutego 1984 roku w Łodzi. Polski koszykarz występujący w zespole Los Angeles Clippers. Reprezentant Polski. Jedyny Polak w historii NBA, który awansował do jej finału. 28 czerwca 2005 w nowojorskiej Madison Square Garden wziął udział w drafcie NBA, zostając wybrany w II rundzie z numerem 57. przez Phoenix Suns (z Dallas Mavericks przez New Orleans Hornets). Nowy klub szybko oddał go jednak do Orlando Magic. W rozgrywkach NBA zadebiutował 1 marca 2008 przeciwko New York Knicks (118:92), przebywając na boisku przez 2 minuty i 21 sekund, zdobywając 2 punkty, zaliczając zbiórkę i faul. 5 marca 2008 w meczu z Washington Wizards Gortat zdobył 4 punkty oraz miał dwie zbiórki w ataku. W ostatnim meczu sezonu zasadniczego, 16 kwietnia 2008, zagrał 28 minut, zdobył 12 punktów oraz 11 zbiórek. W sumie Gortat w sezonie zasadniczym pojawił się na parkiecie w 6 meczach grając średnio ponad 6 minut, podczas których notował na swoim koncie średnio 3 punkty i niecałe 3 zbiórki. Znalazł się w składzie Orlando na decydujące o mistrzostwie rozgrywki play-off. Pierwszy występ Marcina Gortata w fazie play-off NBA miał miejsce 22 kwietnia 2008. Gortat rozegrał 4 minuty w wygranym jednym punktem meczu z Toronto Raptors. Podczas tych 4 minut nie oddał rzutu, miał jedną ofensywną zbiórkę. W przegranym meczu nr 3 z Toronto Gortat oddał jeden rzut z gry (celny). W meczu nr 4 w ciągu 10 minut Gortat nie oddał rzutu, zaliczając jedną zbiórkę w obronie, a Orlando mecz wyraźnie wygrało. W meczu nr 5 w ciągu 4 minut zanotował jedną zbiórkę, a Orlando Magic pokonało Toronto Raptors, kończąc serię wynikiem 4:1 i awansując do półfinału Konferencji Wschodniej. W półfinale Konferencji Wschodniej Orlando Magic spotkało się z Detroit Pistons. W pierwszym, przegranym przez Magic, meczu drugiej rundy Gortat zagrał 13 minut, notując 2 punkty, 2 zbiórki oraz blok na Chaunceyu Billupsie. W drugim meczu z Detroit Gortat nie grał. W meczu numer 3 Marcin Gortat zagrał 4 minuty, podczas których zanotował 2 punkty, zbiórkę w ataku oraz 2 bloki. W meczu numer 4 Gortat zagrał 3 minuty, notując 4 punkty, blok i zbiórkę w obronie. W meczu numer 5 Gortat pojawił się na boisku na 4 minuty, zanotował zbiórkę w obronie oraz faul. Magic przegrało serię 1:4. W play-offach wystąpił w ośmiu meczach, średnio po 6 minut, podczas których notował 1,3 punktu oraz 1 zbiórkę na mecz. W ostatnich spotkaniach Magic reprezentant Polski znalazł się w rotacji przed Adonalem Foyle'em, wywalczając sobie pozycję pierwszego zmiennika Dwighta Howarda. Latem 2008 wziął udział w lidze letniej w barwach Orlando Magic. Podczas 2008 Orlando Pro Summer League został wybrany do drugiej piątki turnieju (12,8 punktu, 8,6 zbiórki, 2,4 bloku na mecz). Sezon 2008/2009 zaczął jako pierwszy zmiennik graczy podkoszowych. Szybko jednak przegrał rywalizację z Tonym Battie i grywał jedynie w końcówkach rozstrzygniętych już spotkań. Przełom nastąpił w meczu z Phoenix Suns – dzięki kontuzji lidera Orlando Magic i czołowego centra ligi Dwighta Howarda – kiedy to zmieniający go Gortat zdobył 8 punktów (3/4 z gry, 2/2 z wolnych), 6 zbiórek oraz blok, a przede wszystkim pracował w obronie utrudniając grę zawodnikowi Phoenix Suns – Amar’e Stoudemire. 13 grudnia 2008, jako pierwszy Polak w historii, rozpoczął mecz w pierwszej piątce zespołu NBA. Orlando wygrało z Utah Jazz 103:94. Gortat w ciągu 30 minut zdobył 4 punkty, 4 zbiórki, 4 bloki oraz przechwyt i udanie powstrzymywał centra Jazz Turka Mehmeta Okura (2/12 z gry). 15 grudnia 2008 ponownie pojawił się w pierwszej piątce Orlando Magic w meczu z Golden State Warriors. Podczas 28 minut spędzonych na parkiecie zanotował 16 punktów (7/13 z gry, 2/2 z wolnych) oraz 13 zbiórek, 3 bloki i asystę, a Orlando pokonało Golden State Warriors 109:98. Osiągnięcia Marcina Gortata na koniec sezonu: 63 rozegrane mecze, w tym 3 w pierwszej piątce (12,6 minuty na mecz), 239 zdobytych punktów (3,8 na mecz), 286 zbiórek (4,5 na mecz), 53 bloki (0,8 na mecz). Z końcem fazy play-off wygasł dotychczasowy kontrakt z Orlando Magic. Już na samym początku okna transferowego w NBA do agenta Gortata zgłosił się prezes klubu Houston Rockets oferując zarobki na poziomie 5 milionów dolarów. Wstępny kontrakt Gortat podpisał jednak z zespołem Dallas Mavericks. Po tygodniu Orlando Magic wyrównało złożoną przez Mavericks ofertę opiewającą na 34 mln dolarów za pięć lat, doprowadzając do przedłużenia kontraktu z Gortatem. W trakcie sezonu pełnił rolę etatowego zmiennika Dwighta Howarda, ani razu nie wychodząc w pierwszej piątce, ale zaliczając aż 81 meczów. Statystyki na koniec sezonu: 81 rozegranych meczów (13,4 minuty na mecz), 293 zdobytych punktów (3,6 na mecz), 341 zbiórek (4,2 na mecz), 70 bloków (0,9 na mecz). 18 grudnia 2010 roku Gortat uczestniczył w wymianie między Magic a Suns. Do klubu z Arizony razem z Gortatem przeszli Vince Carter i Mickael Pietrus, natomiast w odwrotną stronę Jason Richardson, Hedo Türkoğlu oraz Earl Clark. Polak zadebiutował w drużynie Suns 23 grudnia 2010 w meczu przeciwko Miami Heat, przebywając na parkiecie przez 18 minut; w tym czasie rzucił cztery punkty (dwa z pięciu rzutów z gry), zaliczył cztery zbiórki oraz dwa faule. Drugi występ w drużynie „Słońc” rozegrał 26 grudnia w przegranym 103:108 meczu przeciwko Los Angeles Clippers; spędził na boisku 27 minut, zdobył jedenaście punktów i miał pięć zbiórek i blok. 19 stycznia 2011, w meczu z Cleveland Cavaliers zdobył swoje pierwsze double-double w barwach klubu z Phoenix, notując 16 punktów i 12 zbiórek. Gortat 30 stycznia w meczu z New Orleans Hornets pobił swój rekord sezonu oraz występów w NBA ustanowiony zaledwie 2 dni wcześniej z Boston Celtics (19 punktów oraz 17 zbiórek) zdobywając 25 punktów będąc zarazem rezerwowym w tym meczu. Ponadto Gortat zebrał 11 piłek i zaliczył kolejne double-double. 25 października 2013 roku Gortat razem z Shannonem Brownem, Malcolmem Lee i Kendallem Marshallem zostali wymienieni do Washington Wizards za Emekę Okafora i chroniony wybór w pierwszej rundzie draftu 2014. W sezonie 2013/14 Marcin wystąpił w 81 meczach, jedynie w pierwszym z nich wystąpił w roli rezerwowego. Znalazł się na 9. miejscu zarówno wśród zbierających jak i blokujących całego sezonu. Uzyskał 37 double-double. Wizards z Gortatem w składzie zajęli 5. miejsce w konferencji wschodniej i zakwalifikowali się do Playoffs po raz pierwszy od 6 lat. W pierwszej rundzie zmierzyli się z Chicago Bulls, rywalizację wygrali 4:1. W drugiej rundzie play-offów naprzeciw nim stanęli gracze Indiany Pacers. 14 maja 2014 w piątym meczu rywalizacji Gortat ustanowił rekord kariery play-offów pod względem punktów, zdobywając ich 31, miał ponadto 16 zbiórek. Washington przegrali z Indianą 2:4. 10 lipca 2014 podpisał nowy 5-letni kontrakt z Wizards wart 60 milionów dolarów. 26 czerwca 2018 trafił do Los Angeles Clippers w zamian za Austina Riversa. Na zgrupowanie reprezentacji Polski seniorów został po raz pierwszy powołany przez selekcjonera Andrzeja Kowalczyka, a w biało-czerwonych barwach zadebiutował w wieku 20 lat – 13 sierpnia 2004 we Wrocławiu, w wygranym 84:59 towarzyskim meczu z Portugalią, w którym zdobył 5 punktów. W roku 2004, w eliminacjach do Mistrzostw Europy 2005 rozegrał 2 spotkania (średnia 5,5 min. i 2 pkt. na mecz). W 2005 rozegrał 6 spotkań w ramach rundy wstępnej kwalifikacji do Mistrzostw Europy 2007. W zasadniczej fazie eliminacji do tego turnieju oraz w samych mistrzostwach już nie wziął udziału. W 2009 był jej podporą podczas ME 2009. W sumie wystąpił w niej do tej pory w 63 meczach (stan na 23 sierpnia 2013). Marcin Gortat jest synem Janusza Gortata (bokser, dwukrotny brązowy medalista olimpijski w wadze półciężkiej (Monachium 1972 i Montreal 1976) i Alicji Gortat (wielokrotna reprezentantka Polski w siatkówce). Ma dwóch starszych braci, Filipa i Roberta (bokser). Dorastał na łódzkich Bałutach. W młodości uprawiał lekkoatletykę (skok wzwyż) i piłkę nożną. Ukończył Technikum Samochodowe w Łodzi. Mówi płynnie po angielsku, niemiecku i serbsku. Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku. Wystąpił w reklamie akcji promocyjnej przeciwko tzw. dopalaczom – „Tylko słabi gracze biorą dopalacze”, reklamie akcji promocyjnej mleka – „Pij mleko! Będziesz wielki” oraz reklamie drogerii Rossmann – „3 w cenie 2”. W 2015 roku wystąpił w reklamie sieci telefonicznej Play. Wystąpił też w 11 odcinku programu Paranienormalni Tonight Kabaretu Paranienormalni. W 2017 został honorowym obywatelem Łodzi. W 2017 nakładem Wydawnictwa WAM ukazała się książka Katarzyny Olubińskiej Bóg w wielkim mieście będąca zbiorem wywiadów, m.in. z Marcinem Gortatem.

Mój autograf od koszykarza:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

9.09.2018

Zofia Zborowska

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Zofii Zborowskiej. Niestety nie mam zdjęcia z aktorką.

Krótko o aktorce:
Zofia Zborowska - urodziła się 17 maja 1987 w Warszawie. Polska aktorka. Urodziła się 17 maja 1987 roku w Warszawie. Jest córką aktorów: Wiktora Zborowskiego oraz Marii Winiarskiej[1]. Ma siostrę Hannę. W dzieciństwie uczyła się śpiewu. Aktorstwem zainteresowała się w wieku 15 lat. W 2010 ukończyła Akademię Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Ponadto studiowała w Instytucie Lee Strasberga w Los Angeles. Obecnie występuje w Teatrze Capitol. Na szklanym ekranie debiutowała w komedii wojennej Złoto dezerterów w 1998 roku. Potem występowała m.in.: w serialu obyczajowym Przystań, komedii romantycznej Miłość na wybiegu oraz spektaklu Teatru Telewizji Przygoda. Aktorka udziela się także w dubbingu – jej głos można było usłyszeć m.in.: w animacji Ralph Demolka oraz w grze komputerowej Wiedźmin 3: Dziki Gon. Jesienią 2015 wzięła udział w czwartej edycji programu rozrywkowego Twoja twarz brzmi znajomo, emitowanego w telewizji Polsat. Za wygraną czwartego odcinka zdobyła czek na 10.000 zł, który przeznaczyła na rzecz fundacji „Krok Po Kroku” z Oławy. Po dziewięciu odcinkach dotarła do finału, w którym zajęła ostatecznie drugie miejsce, przegrywając jedynie z Bartłomiejem Kasprzykowskim. Wiosną 2016 współprowadziła, wraz z Agnieszką Popielewicz, program Twoja twarz brzmi EXTRA znajomo na kanale Polsat Café, w którym przedstawiane były kulisy show Twoja twarz brzmi znajomo. W 2017 odcisnęła swą dłoń na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach, za zwycięstwo w internetowym plebiscycie „Idol Publiczności”. Była potrójną mistrzynią Polski w stepowaniu. Ponadto trenowała jazz, balet, snowboard, pływanie, szermierkę, golfa oraz tenisa.

Mój autograf od aktorki:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

Marek Nowicki

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Marka Nowickiego. Niestety nie mam zdjęcia z dziennikarzem.

Krótko o dziennikarzu:
Marek Nowicki - urodził  się 18 czerwca 1970 w Warszawie. Polski dziennikarz, reporter Faktów TVN i felietonista dwutygodnika „Służba Zdrowia”. Studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim (pracę magisterską obronił w 1997). Od 1998 roku związany z telewizją TVN. W Faktach zajmuje się bieżącą problematyka polskiej i światowej służby zdrowia. Czasami zajmuje się także tematami związanymi ze sprawami wiary i Kościoła. W programie Dzień dobry TVN promuje modę na zdrowy styl życia. W 2000 roku został uznany przez amerykańską Missouri School of Journalism za najlepszego polskiego dziennikarza telewizyjnego zajmującego się medycyną. W tym samym roku na zaproszenie Uniwersytetu Missouri − Columbia odbył staż dziennikarski w Stanach Zjednoczonych. Razem z żoną, Małgorzatą Nowicką napisał dwie książki poświęcone historii katolickiej Odnowy w Duchu Świętym w Polsce: Upili się młodym winem (wyd. I – 2014, wyd. II – 2016) i Tamten dzień (2016).

Mój autograf od dziennikarza:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

8.09.2018

Jerzy Połomski

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Jerzego Połomskiego. Niestety nie mam zdjęcia z piosenkarzem.

Krótko o piosenkarzu:
Jerzy Połomski, właściwie Jerzy Pająk - urodził się 18 września 1933 roku w Radomiu. Polski piosenkarz śpiewający barytonem repertuar popularny, artysta estradowy i aktor. Artysta wylansował wiele przebojów lat 60. i 70., takich jak m.in. „Cała sala śpiewa z nami”, „Woziwoda”, „Komu piosenkę?”, „Daj”, „Bo z dziewczynami”, „Moja miła, moja cicha, moja śliczna”, „Co mówi wiatr” czy „Nie zapomnisz nigdy”. Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w Radomiu, gdzie ukończył Technikum Budowlane w Zespole Szkół Budowlanych. Po maturze wyjechał na studia do Warszawy. Zdał egzamin wstępny na wymarzoną architekturę, jednak nie został przyjęty (decydujący okazał się brak punktów za pochodzenie – preferowane było robotnicze lub chłopskie – albo przynależność do Związku Młodzieży Polskiej). Później zdał egzaminy i został przyjęty do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie na Wydział Estradowy. Na studiach jego wykładowca Ludwik Sempoliński zaproponował mu zmianę nazwiska na bardziej sceniczne i doradził, by poświęcił się muzyce, nie aktorstwu[3]. Studia ukończył w 1957 z dyplomem aktora dramatu i estrady. Grał role dramatyczne, m.in. Poetę w Weselu Stanisława Wyspiańskiego, króla Jana Kazimierza w Mazepie Juliusza Słowackiego, tytułową rolę w sztuce Maksyma Gorkiego Jegor Bułyczow i inni. Jednak już dyplom, na który składał się skecz Stefanii Grodzieńskiej Rękawiczka i role w komediach muzycznych: Porwanie Sabinek wg Franza i Paula Schonthana i Słomkowy kapelusz wg Eugéne’a Labiche’a, zapowiadały jego przyszłą ścieżkę kariery aktorskiej. Po studiach otrzymał propozycję zagrania głównej roli w Achillesie i pannach Artura Marii Swinarskiego w Teatrze Muzycznym w Gdyni pod dyrekcją Danuty Baduszkowej. Roli jednak nie przyjął. Jako aktor zadebiutował w 1957 w warszawskim Teatrze Syrena-Buffo, gdzie zagrał m.in. w składankach satyrycznych Grzechy stare i nowe, Żarty na stół, Nasze jajko i Czym chata bogata. W książce Druga połowa życia jego profesor i mentor Ludwik Sempoliński napisał, że kierownictwo teatru nie potrafiło należycie docenić talentu Jerzego Połomskiego: „Zniechęcony dwoma nieudanymi sezonami w Buffo, gdzie nie umiano go wykorzystać, obsadzając w banalnych piosenkach jak Lody, lody… i temu podobnych numerach, nie załamał się i nie zaniedbywał, śpiewając i opracowując piosenki w Polskim Radiu”[5]. Na efekty nie trzeba było długo czekać: w 1958 zajął drugie miejsce w plebiscycie Polskiego Radia na najpopularniejszego polskiego piosenkarza. Podobno słuchacze oddali na niego najwięcej głosów, ale dyrektor Władysław Szpilman zdecydował, że nie wypada, by taki młokos wyprzedził sławnego Mieczysława Fogga, i to jemu przypadło zwycięstwo. Jerzy Połomski pierwszy utwór dla radia, Piosenkę dla nieznajomej, skomponowaną przez Jerzego Haralda ze słowami Zbigniewa Kaszkura i Zbigniewa Zaperta, nagrał jeszcze jako student. Już wtedy zyskał popularność, która rosła z każdym rokiem. Jednym z jej przejawów było zwycięstwo w ankiecie Szpilek. Jerzy Połomski dostał 18,4% głosów, więcej niż m.in. Czesław Niemen, Wojciech Młynarski, Marek Grechuta i Mieczysław Fogg. „Połomskiego lubi się niezależnie od wieku, zarobków i wykształcenia” – tak redakcja podsumowała wyniki ankiety. Kariera piosenkarska, obfitująca w wyróżnienia i nagrody, rozwijała się bardzo szybko. W 1961 zdobył drugą nagrodę na I Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Sopot za piosenkę Woziwoda, a w 1968 nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Opola na VI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za utwór Jest bałałajka skomponowany przez Henryka Klejnego do słów Tadeusza Urgacza. Rok później został laureatem festiwalu Złoty Orfeusz w Bułgarii, gdzie zdobył nagrodę jury oraz radia i telewizji. W 1970 zajął trzecie miejsce na festiwalu Coupe d’Europe Musicale w Szwajcarii. W 1970 już jako niekwestionowana gwiazda polskiej sceny muzycznej, występował w Teatrze Syrena w rewii Ćwierć za kominem. W obsadzie znalazła się również Irena Santor. W 1973 wystąpił na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze, gdzie wykonał utwór Wesele. W tym samym roku zajął również trzecie miejsce podczas XI Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za piosenkę Bo z dziewczynami. Chętnie sięgał też po przedwojenne hity, takie jak To ostatnia niedziela, Kiedy znów zakwitną białe bzy, Każdemu wolno kochać, Młodym być. Teksty piosenek pisali dla niego Wojciech Młynarski, Ireneusz Iredyński, Adam Kreczmar, Agnieszka Osiecka, Jacek Korczakowski, Zbigniew Stawecki. Ma w repertuarze m.in. utwór Upamiętnienie ze słowami wiersza Wisławy Szymborskiej pod tym samym tytułem, Ostatni Ikar ze słowami Jonasza Kofty (tytuł oryginalny Song o szczęściu wiecznym) i Słyszysz, pędzą sanie Siergieja Jesienina. Z powodzeniem śpiewał covery zagranicznych przebojów: Formidable, Kilimandjaro, My dear Clementine, House of the Rising Sun, Róża była czerwona, Ach, co za noc. Nazywano go polskim Sinatrą i Aznavourem, ale sam Jerzy Połomski z dystansem odnosił się do tych porównań. Już jako uznany piosenkarz odnoszący sukcesy doskonalił swój głos u znanej mezzosopranistki Wandy Wermińskiej. Charakterystyczna dla stylu muzycznego wokalisty jest klasyczna emisja głosu i utwory, w których szczególne znaczenie ma linia melodyczna. W recenzjach podkreślano umiejętności estradowe piosenkarza, jego nienaganną dykcję, piękną barwę głosu, elegancję w stroju i zachowaniu, wysoką kulturę interpretacyjną i wykorzystywanie podczas śpiewania całej gamy środków aktorskich. Artysta koncertował zarówno w kraju, jak i poza jego granicami, między innymi w Wielkiej Brytanii, Danii, Czechosłowacji, ZSRR, Jugosławii, Rumunii i na Węgrzech, jak również na Kubie oraz wielokrotnie w ośrodkach polonijnych USA, Kanady i Australii. Trzykrotnie uhonorowany przez mieszkańców Chicago tytułem najpopularniejszego piosenkarza Polonii amerykańskiej w latach 1967–1969[3]. W 1978 w Stanach Zjednoczonych ukazała się książka Świat Jerzego Połomskiego autorstwa polonijnej dziennikarki Róży Nowotarskiej wydana przez A. Poray Book Publishing z siedzibą w Nowym Jorku. Piosenkarz spędził kilka lat w USA, dokąd wyjechał w grudniu 1981 w trasę koncertową. Dostał zieloną kartę, ale gdy tylko zniesiono stan wojenny, oddał ją, ku ogromnemu zdziwieniu konsula, i zdecydował się wrócić do kraju. W 1990 podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu otrzymał wyróżnienie za utwór Moja młodość ze słowami Agnieszki Osieckiej i muzyką Seweryna Krajewskiego. Za album pod tym samym tytułem, który sprzedał się w 50.000 egzemplarzy, otrzymał w 1998 Złotą płytę. Wcześniej podobny sukces odniósł m.in. longplay Daj (1970 rok), którego tytułowa piosenka ze słowami Adama Kreczmara i muzyką Jerzego Andrzeja Marka została okrzyknięta przez prasę pierwszym polskim zaśpiewanym erotykiem. Początkowy wers tekstu: „Daj, czegoć nie ubędzie, byś najwięcej dała” autor zaczerpnął z fraszki Jana Kochanowskiego Do dziewki. W 2006 po długiej przerwie, Jerzy Połomski, nagrał nową wersję przeboju Bo z dziewczynami wraz z zespołem Big Cyc którą wykonali wspólnie na festiwalu TOPtrendy w Sopocie w 2007, a potem ponownie w 2013 podczas koncertu z okazji 25-lecia Big Cyc. W 2007 Jerzy Połomski nagrał swój premierowy singiel Czas nas zmienia z muzyką Marcina Nierubca do słów Jacka Cygana. Dwa lata później nakręcono do niego teledysk w reżyserii Remigiusza Przełożnego. W 2007 piosenkarz był jurorem 44. edycji konkursu Sopot Festival. 20 kwietnia 2009 z rąk prezydent Warszawy Hanny Gronkiewicz-Waltz otrzymał nagrodę Złotego Fryderyka za całokształt twórczości. 16 czerwca 2013 podczas 50. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu wystąpił na gali jubileuszowej przypominającej największe przeboje minionego półwiecza. Zaprezentował dwie piosenki: Daj oraz Bo z dziewczynami. Prowadzący koncert Joanna Moro i Piotr Polk złożyli wokaliście gratulacje i życzenia z podwójnej okazji: 56 lat pracy artystycznej i nadchodzących 80. urodzin, na co zgromadzona publiczność zareagowała spontanicznym odśpiewaniem Sto lat. 22 września 2013 TVP1 wyemitowała odcinek specjalny programu Jaka to melodia poświęcony całkowicie twórczości Jerzego Połomskiego. Laureatem został Mateusz Rozmiarek z Poznania. W radiu Vox FM przez kilka dni (16, 17, 18, 19, 20 września 2013) jubilat był gościem cyklu audycji Marka Sierockiego. Koncert jubileuszowy odbył się 7 grudnia 2013 w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie z udziałem Haliny Kunickiej, Hanny Banaszak, Jerzego Derfla, Janusza Senta, Piotra Kałużnego, Maxa & Mariana ze Stalowych Magnolii, Grzegorz Margasa (PWST) oraz Dawida Suleja Rudnickiego, w obecności prezydenta miasta Jacka Majchrowskiego. Wokalista występował w duetach: z Ireną Santor nagrał piosenkę Zakochani (CD Irena Santor Duety, 1996 rok), a z młodymi wykonawcami śpiewał swoje przeboje: z Tatianą Okupnik Bo z dziewczynami (finał plebiscytu Viva Najpiękniejsi, 2008 rok), z Anną Wyszkoni Nie zapomnisz nigdy (festiwal w Opolu, 2009 rok), z Damianem Ukeje Bo z dziewczynami (Sylwester z Dwójką, wrocławski rynek, 2012 rok). Bierze udział w akcjach i koncertach charytatywnych, m.in. organizowanych przez fundację Anny Dymnej Mimo Wszystko. W 2013 wraz z innymi artystami nagrał piosenkę promującą czwartą edycję kampanii Pomaganie Jest Trendy poświęconą upowszechnianiu wiedzy o autyzmie Autyzm nie musi być wyrokiem (jego zdjęcie znalazło się w kalendarzu, którego wydanie było elementem tej kampanii społecznej). Jerzy Połomski występuje również podczas krakowskich koncertów Granie na szczekanie, z których dochód jest przeznaczony na pomoc bezdomnym zwierzętom. Od ponad sześćdziesięciu lat mieszka w Warszawie, obecnie w jednej z kamienic na stołecznym Mokotowie.

Mój autograf od piosenkarza:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

7.09.2018

Maciej Kurzajewski

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Macieja Kurzajewskiego. Niestety nie mam zdjęcia z prezenterem.

Krótko o prezenterze: 
Maciej Kurzajewski (ur. 29 stycznia 1973 w Kaliszu) – polski prezenter telewizyjny, dziennikarz sportowy TVP Sport i TVP1. Jest synem dziennikarza sportowego Czesława Kurzajewskiego. W młodości trenował kolarstwo torowe i taniec nowoczesny. W grudniu 1987 roku miesięcznik komputerowy „Bajtek” uhonorował go tytułem Króla Gier. Jako ulubioną grę podał "Jack The Nipper" dla komputera Sharp MZ 700. Ukończył Szkołę Podstawową nr 3 im. Juliusza Słowackiego oraz III Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Kaliszu. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Na pierwszym roku studiów wygrał konkurs na dziennikarzy i prezenterów redakcji sportowej TVP. W 1993 podjął pracę w telewizji. Jest dziennikarzem TVP1 i TVP Sport. W latach 2002–2006 prowadził sportowy program informacyjny TVP1 Sportowy Express. Obecnie jest gospodarzem Sportu po głównym wydaniu Wiadomości. Prowadzi studio podczas Zawodów Pucharu Świata w Skokach Narciarskich i innych imprez związanych z tą dyscypliną sportu. Podczas Igrzysk Olimpijskich w Turynie oraz Igrzysk Olimpijskich w Vancouver był gospodarzem studia olimpijskiego. W latach 2007–2008 był współprowadzącym polskiej edycji programu TVP2 Gwiazdy tańczą na lodzie. Pierwsze dwie edycje show prowadził w duecie z Tatianą Okupnik, a trzecią z Justyną Steczkowską. W latach 2009–2011 był współprowadzącym poranny program TVP2 – Pytanie na śniadanie. Od 13 marca 2009 do 25 listopada 2012 prowadził program Kocham cię, Polsko! w TVP2. Od listopada 2012 do czerwca 2013 prowadził piątkowe wydania porannego magazynu TVP1 – Kawa czy herbata?. W październiku 2013 decyzją Komisji Etyki TVP został zawieszony w swoich obowiązkach w stacji za naruszenie zasad etyki dziennikarskiej w związku z uczestnictwem w komercyjnej kampanii reklamowej. Od maja do czerwca 2014 zastępował Agatę Młynarską w programie TVP1 Świat się kręci, a od września 2014 do września 2015 prowadził ten program na zmianę z dziennikarką. Odszedł z programu po tym, jak podczas emisji na żywo dopuścił się reklamy konkurencyjnej stacji, zapowiadając program Rinke Rooyensa emitowany w telewizji Polsat. Od lutego do czerwca 2017 prowadził w parzę Pauliną Chylewską program TVP1 Dzień dobry Polsko. Od sierpnia 2016 prowadzi Wielkie testy w TVP1, od września 2017 na zmianę z Przemysławem Babiarzem. W 2004 ukazała się książka biograficzna pt. Moje życie – Adam Małysz będąca wywiadem przeprowadzonym przez Kurzajewskiego z Małyszem. W 2009, 2010 i 2011 otrzymał Telekamerę w kategorii „Najlepszy dziennikarz sportowy”. W 2009 wraz z żoną Pauliną Smaszcz-Kurzajewską, został ambasadorem Narodowego Dnia Życia. Od 1996 jest żonaty z Pauliną Smaszcz. Mają dwóch synów , Franciszka (ur. 1997) i Juliana (ur. 2006).

Mój autograf od prezentera:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

6.09.2018

Agnieszka Fitkau-Perepeczko



Cześć !

Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Agnieszki Fitkau-Perepeczko. Niestety nie mam zdjęcia z aktorką.

Krótko o aktorce:
Agnieszka Fitkau-Perepeczko - urodziła się 6 maja 1942 roku w Warszawie. Polska aktorka, pisarka, była modelka. Wychowała się w podwarszawskim Milanówku. W 1966 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Od 1998 jest naczelną miesięcznika Magiczna Quchnia. Od 1970 przez 10 lat była aktorką Teatru Komedia, gościnnie występowała w Teatrze Dramatycznym oraz Teatrze Rozmaitości w Warszawie. W 1981 wyjechała do Australii, gdzie pracowała jako aktorka i fotograf. Występowała także w australijskich serialach, m.in. w popularnych na początku lat 90. w Polsce Więźniarkach. Od listopada 2005 jest wdową po aktorze, Marku Perepeczce. Nie ma dzieci.

Mój autograf od aktorki:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

4.09.2018

Marlena Drozdowska

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Marleny Drozdowskiej. Niestety nie mam zdjęcia z wokalistką.

Krótko o wokalistce:
Marlena Drozdowska - urodziła się 15 lipca 1958 roku w Giżycku jako Marlena Wiśniewska. Polska piosenkarka. Absolwentka Wydziału Piosenkarskiego Średniej Szkoły Muzycznej w Warszawie. Debiutowała w 1973 na FPiPS w Krakowie. W tym samym roku rozpoczęła współpracę z Grupą I, z którą na XII Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1974 wykonała piosenkę „Radość o poranku” (muz. Juliusz Loranc, sł. Jonasz Kofta) i zdobyła nagrodę Ministra Kultury i Sztuki. Następnie występowała w kabarecie Pod Egidą. W latach 1976–1980 występowała w niemieckim zespole wokalnym Gerd Michaelis Chor. Do 1985 koncertowała z własnym zespołem Hotline głównie w dyskotekach w zachodniej Europie, m.in. w RFN, Austrii oraz Szwajcarii. W 1985 wróciła do Polski i wydała swoją pierwszą solową płytę, będącą wynikiem współpracy z kompozytorem Andrzejem Korzyńskim. Pochodząca z tej płyty piosenka „Bajadera plaża” została przebojem Lata z Radiem w 1986 w plebiscycie słuchaczy. Latem 1991 piosenkarka wraz z aktorem Markiem Kondratem nagrała kasetę, która w zamierzeniu miała być parodią chodnikowo-straganowych przebojów. Ukazanie się tego nagrania wywołało jednak skutek odwrotny od zamierzonego, bowiem piosenka Mydełko Fa, z tekstem Andrzeja Korzyńskiego zdobyła bardzo dużą popularność wśród zwolenników disco polo i stała się wielkim przebojem. Miłośnicy polskiego disco nie zauważyli prześmiewczego charakteru piosenki i przyjęli ją niemalże za swój hymn. Mydełko Fa przez kilka miesięcy utrzymywało się również na pierwszym miejscu międzynarodowej listy przebojów radia For You w Chicago. Współpracowała też z kompozytorem Januszem Piątkowskim, który był najbliższy muzycznym aspiracjom piosenkarki. Jej mężem jest Jan Drozdowski, gitarzysta i szef artystyczny przedsięwzięć muzycznych piosenkarki.

Mój autograf od wokalistki:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

3.09.2018

Joanna Rawik

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Joanny Rawik. Niestety nie mam zdjęcia z piosenkarką.

Krótko o piosenkarce:
Joanna Rawik - urodziła się 31 stycznia 1934 roku w Czerniowcach jako Ioana Gronkowska. Polska piosenkarka, aktorka, dziennikarka. Dzieciństwo spędziła w Sybinie w Rumunii (matka była Rumunką). Jako siedmioletnie dziecko uczyła się w Bukareszcie gry na skrzypcach. Do Polski przybyła w 1947 roku. Do 13. roku życia nie znała języka polskiego, choć mówiła już po rumuńsku, niemiecku i francusku. Podjęła pracę jako maszynistka we wrocławskim Ossolineum. Marzyła o dziennikarstwie. Jako piosenkarka debiutowała w połowie lat 50. XX wieku we wrocławskim kabarecie Kaczka. Ukończyła Studium Teatralne w Kielcach, następnie występowała w Teatrze Ziemi Łódzkiej i Teatrze Objazdowym w Lublinie (1956-1958), śpiewała z zespołem jazzu tradycyjnego Siedem Czarcich Łap (I miejsce na konkursie muzycznym w Lublinie), współpracowała z krakowskim klubem Pod Jaszczurami i kabaretem Kundel. Pseudonim Joanna Rawik przyjęła pod wpływem lektury Łuku triumfalnego Ericha Marii Remarque’a. Zdobyła znaczną popularność pod koniec lat 60. XX wieku, śpiewając niskim, charakterystycznym głosem. Współpracowała z wieloma zespołami (m.in. z grupą wokalno-instrumentalną Dzikusy), koncertowała w kraju i za granicą (m.in.: Czechosłowacja, Finlandia, Francja, Węgry, Jugosławia), nagrywała płyty i audycje radiowe, występowała w programie Podwieczorek przy mikrofonie, w filmach i serialach telewizyjnych Strachy i Żelazna obroża. Występowała na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze. Wykładowca historii piosenki francuskiej w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku.

Mój autograf od piosenkarki:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

2.09.2018

Robert Korzeniowski

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Roberta Korzeniowskiego. Niestety nie am zdjęcia z chodziarzem.

Krótko o chodziarzu:
Robert Marek Korzeniowski - urodził się 30 lipca 1968 roku w Lubaczowie. Polski lekkoatleta, chodziarz, czterokrotny mistrz olimpijski, trzykrotny mistrz świata i dwukrotny mistrz Europy, były rekordzista świata w chodzie sportowym, najbardziej utytułowany polski sportowiec pod względem zdobytych tytułów mistrza olimpijskiego. Syn Zdzisława. Jest pierwszym zawodnikiem w historii chodu światowego i jedynym polskim sportowcem, który zdobył złote medale na trzech igrzyskach z rzędu, a także pierwszym który wygrał rywalizację na 20 i 50 km podczas jednych igrzysk. Również jako reprezentant WKS Wawel Kraków i francuskiego US Tourcoing wygrywał wiele mistrzostw krajowych. Jest czterokrotnym mistrzem olimpijskim (1996; 2000 – dwukrotnie; 2004). Uczestniczył też w igrzyskach olimpijskich w Barcelonie 1992, gdzie został zdyskwalifikowany w kontrowersyjnych okolicznościach. Trzykrotnie zdobył też mistrzostwo świata w chodzie na 50 kilometrów (1997, 2001 i 2003), wielokrotnie był mistrzem i rekordzistą Polski w tej dyscyplinie. Dwukrotnie sięgał także po mistrzostwo Europy (1998, 2002). Mistrzowski wynik z Paryża (27 sierpnia 2003) 3:36.03, był do 2 grudnia 2006 rekordem świata (oficjalnie zarejestrowanym przez federację lekkoatletyczną). W czerwcu 2004 Rosjanin Dienis Niżegorodow poprawił wynik Korzeniowskiego, jednak ze względu na uchybienia formalne jego wynik nie został uznany przez federację IAAF. Właśnie 2 grudnia 2006 lepszy rezultat, 3:35.47 uzyskał Nathan Deakes. Mieszkał w Krakowie. Propaguje lekkoatletykę angażując się w różnego typu przedsięwzięcia sportowe. Był dyrektorem Cracovia Maraton, organizował mityng chodziarski IAAF „Na Rynek marsz”, wspierał działalność uczniowskich klubów sportowych „UKS Korzeniowski.pl”. W latach 2005–2009 był szefem redakcji sportowej TVP. Od 2007 do 2009 był dyrektorem TVP Sport, kanału tematycznego Telewizji Polskiej. 6 listopada 2009 zrezygnował z pracy w TVP. W latach 2011-2012 pełnił funkcję doradcy UEFA Events ds. Marketingu i PR programu pakietów biznesowych Club Prestige na UEFA EURO 2012. Obecnie dyrektor Biura Ubezpieczeń Rynku Sportu w firmie brokerskiej Mentor S.A. Przewodniczący Rady Fundacji Aktywnej Rehabilitacji i Fundacji Sportowa Polska. Członek Komitetu Chodu IAAF i Komisji Międzynarodowej PKOL. Dwukrotnie zwyciężył w Plebiscycie Przeglądu Sportowego (1998, 2000). W latach 1997-2004 pełnił honorową funkcję Ambasadora ds. Tolerancji i Fair Play przy Radzie Europy. Dwukrotny laureat Nagrody Miasta Krakowa (1997, 2001). Za wybitne osiągnięcia sportowe został odznaczony przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego kolejno Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1996, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski w 2000, tarnobrzeskim Sigillum Civis Virtuti w 2001 r. i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski w 2004 oraz złotym medalem francuskiego ministerstwa Jeunesse et Sport. Został członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010 oraz przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku. W 2014 został włączony do IAAF Hall of Fame. Choruje na astmę. W 2011 została opublikowana książka Moja droga do mistrzostwa – zapis wywiadu-rzeki Izabeli Barton-Smoczyńskiej z Korzeniowskim.

Mój autograf od chodziarza:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

1.09.2018

Katarzyna Maternowska

Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Katarzyny Maternowskiej. Niestety nie ma zdjęcia z aktorką.

Krótko o aktorce:
Katarzyna Maternowska - urodziła się 12 kwietnia 1973 roku. Polska aktorka. W latach 1994−1995 była adeptką Centrum Sztuki przy Teatrze Dramatycznym w Legnicy. W 1999 ukończyła PWSFTviT w Łodzi. W 1994 zadebiutowała na scenie Teatru Adekwatnego w Warszawie, w roli Izoldy w Tristanie i Izoldzie, w reżyserii Józefa Zbiróga.

Mój autograf od aktorki:
Autograf załatwił mi mój chłopak. 

Copyright © Szablon wykonany przez Blonparia