29.01.2020

Mads Mikkelsen


Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Madsa Mikkelsena. Niestety nie mam zdjęcia z aktorem.

O aktorze:
Mads Dittmann Mikkelsen - urodził się 22 listopada 1965 w Østerbro, na obszarze Kopenhagi. Duński aktor filmowy, znany jako czarny charakter Le Chiffre w dwudziestym pierwszym filmie z cyklu o przygodach Jamesa Bonda Casino Royale w reżyserii Martina Campbella oraz w serialu NBC „Hannibal”, w którym gra tytułową rolę. Urodził się jako młodszy syn aktora Henninga Mikkelsena (ur. 1938). Ma starszego brata Larsa (ur. 6 maja 1964), który został także aktorem. W 1996 roku ukończył Århus Theatre School. Zanim rozpoczął karierę aktorską, był przez osiem lat zawodowym tancerzem. Po występie w dwóch filmach krótkometrażowych – Café Hector (1996) i Blomsterfangen (1996), zadebiutował na dużym ekranie rolą Tonny'ego dealera narkotykowego-skina w dramacie kryminalnym Dealer (Pusher, 1996), który miał swoją kontynuację Dealer II – Krew na rękach (Pusher II, 2004) i przyniósł mu na festiwalu filmowym w Kopenhadze dwie duńskie nagrody – Bodil i Robert. Po serii małych ról i epizodów, zyskał uznanie w takich filmach jak czarna komedia Błyskające światła (Blinkende lygter, 2000) i melodramat Raz na wozie, raz pod wozem (En Kort en lang, 2001). Za postać Nielsa w dramacie Księga Diny (I Am Dina, 2002) u boku Gérarda Depardieu i Christophera Ecclestona zdobył pozytywne recenzje, zarówno w swojej ojczyźnie jak i na arenie międzynarodowej. W Król Artur (King Arthur, 2004) z udziałem Clive’a Owena, Keiry Knightley, Tila Schweigera, Ioana Gruffudda i Hugh Dancy pojawił się jako rycerz króla Artura – Tristan. Wziął udział w reklamie kolekcji ubrań H & M. W czarnej komedii Jabłka Adama (Adams æbler, 2005) zagrał ekscentrycznego pastora Ivana. Światową sławę zawdzięcza kreacji Le Chiffre, hazardzisty działającego na zlecenie terrorystów w filmie Casino Royale (2006). Od 1987 roku spotykał się z choreograf Hanne Jacobsen (ur. 13 stycznia 1961), którą poślubił w dniu 2 grudnia 2000. Mają dwoje dzieci: córkę Violę i syna Carla.

Mój autograf od aktora:
Autograf załatwił mi mój chłopak. 

28.01.2020

Kamil Maćkowiak


Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Kamila Maćkowiaka. Niestety nie mam zdjęcia z aktorem.

O aktorze:
Kamil Damian Maćkowiak - urodził się 20 listopada 1979 w Bydgoszczy. Polski aktor teatralny i filmowy, reżyser, producent, scenarzysta, tancerz i choreograf. W latach 2000–2013 związany z Teatrem im. Stefana Jaracza w Łodzi, od 2010 prezes Fundacji Kamila Maćkowiaka. Urodził się w Bydgoszczy, a wychowywał w Gdyni. W wieku dziewięciu lat został uczniem szkoły baletowej w Gdańsku. Naukę kontynuował w gdańskiej Ogólnokształcącej Szkole Baletowej im. Janiny Jarzynówny-Sobczak, którą ukończył w 1998. Pisał na maturze z języka polskiego o Krystynie Jandzie i dostał szóstkę. Jak twierdzi, Janda i grana przez nią Modrzejewska, w dużej mierze spowodowały, że został aktorem. Początkowo chciał studiować w Warszawie, ale dostał się na studia na Wydziale Aktorskim „Łódzkiej Filmówki”, którą ukończył w 2003. W 2001, jeszcze podczas studiów, zadebiutował w Teatrze im. Stefana Jaracza jako hrabia Franz Rosenberg w Amadeuszu Petera Shaffera w reżyserii Waldemara Zawodzińskiego. W latach 2003-2013 był zawiązany z łódzkim Teatrem im. Jaracza. Występował w wielu przedstawieniach Waldemara Zawodzińskiego, w tym Miłości i gniewie Johna Osborne’a czy Intrydze i miłości Friedricha Schillera. Można go było też zobaczyć w roli Feliksa w Samotnej drodze Arthura Schnitzlera w reż. Bogdana Hussakowskiego, jako Victora w Polaroidach. Kilku ostrych zdjęciach u boku Dariusza Siatkowskiego, w roli Paula w Sprawcach czy Totalnie szczęśliwi Silke Hassler w reż. Jacka Filipiaka. Grał również w spektaklach Małgorzaty Bogajewskiej takich jak Osaczeni Władimira Zujewa jako rosyjski żołnierz najemnik z Samborem Czarnotą, Zszywanie Anthony’ego Neilsona, Bramy raju Jerzego Andrzejewskiego oraz Kotka na gorącym blaszanym dachu Tennessee Williamsa. Jednym z najsłynniejszych jego spektakli okazał się monodram Niżyński, powstały na podstawie Dziennika autorstwa Wacława Niżyńskiego, wybitnego tancerza i choreografa, prekursora tańca nowoczesnego. Niżyński, w reżyserii Waldemara Zawodzińskiego, od początku był pomysłem Kamila Maćkowiaka. Przedstawienie miało premierę 3 grudnia 2005 na Scenie Kameralnej Jaracza[5]. Warszawska premiera spektaklu została przygotowana przez Fundację Kamila Maćkowiaka i Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie. Niżyński odnosił sukcesy na krajowych i międzynarodowych festiwalach. Za kreację Niżyńskiego, który na początku XX wieku był „bogiem tańca”, a potem trafił do szpitala psychiatrycznego, gdzie spędził kilkanaście lat, Maćkowiak zdobył szereg nagród, w tym Grand Prix na VI Międzynarodowym Festiwalu Monodramów Monokl w Sankt Petersburgu, Złotą maskę za najlepszą kreację aktorską, czy THESPIS Media Award na Festiwalu Monodramów w Kilonii w Niemczech. Od 2013 Maćkowiak produkuje spektakle pod szyldem własnej Fundacji, w tym monodramy - DIVA Show, Amok i Wraki, a także inne realizacje jak Ławeczka na Piotrkowskiej, Wywiad, Cudowna terapia, 50 słów, Totalnie szczęśliwi czy Wigilia z Mileną Lisiecką. W 2014 został uhonorowany nagrodą im. Leona Schillera, przyznawaną przez Związek Artystów Scen Polskich, dla twórcy sezonu, za scenariusz, reżyserię, choreografię i wykonanie monodramu Diva Show. Sympatię wśród telewidzów zyskał jako Mikołaj Siemaszko, syn Maryli, zapatrzony w siebie przystojniak w telenoweli Polsat Pensjonat pod Różą (2004-2006). Zagrał główną rolę Bartka Wilkosza w dramacie Jerzego Stuhra Korowód (2007). W serialu TVP2 Oficerowie (2006) był tajemniczym Kosmą Jaworskim. W serialu TVN Kryminalni (2007-2008) zagrał postać Jacka Dumicza, odważnego prokuratora okręgowego po studiach na Harvardzie. Pojawiał się też w serialach: Naznaczonym (2007–2008), Barwach szczęścia (2014–2016) jako Marcel Lasota, brat Marleny, Przyjaciółkach (2017–2018) jako Adrian Żółkowski, szef Ingi czy Na Wspólnej (2018). Na deskach Teatru „Polonia” gościł jako Jean-Paul w czarnej komedii Kolacja kanibali (2015) w reż. Borysa Lankosza z Rafałem Mohrem i Aleksandrą Domańską, a także w przedstawieniu Mój pierwszy raz (2018) w reż. Krystyny Jandy u boku Agnieszki Krukówny i Antoniego Pawlickiego. W 2016 w Och-Teatrze zagrał tragikomiczną postać Geoffreya w Lekcjach stepowania Richarda Harrisa w reż. K. Jandy z udziałem Krystyny Tkacz, Marii Winiarskiej, Izabeli Dąbrowskiej, Elżbiety Romanowskiej, Joanny Moro, Zofii Zborowskiej i Katarzyny Żak. W 2019 objął funkcję dyrektora artystycznego prywatnego teatru Scena Monopolis w Łodzi.

Mój autograf od aktora:
Autograf załatwił mi mój chłopak.

25.01.2020

Maria Pakulnis


Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Marii Pakulnis. Niesety nie mam zdjęcia z aktorką.

O aktorce:
Maria Pakulnis - ur.odziła się 2 lipca 1956 w Giżycku. Polska aktorka filmowa, teatralna i radiowa. W 1976 ukończyła Liceum Pielęgniarskie w Giżycku, a następnie warszawską PWST. Debiutowała w czasie studiów, rolą w filmie Dolina Issy (1982) w reżyserii Tadeusza Konwickiego. Była aktorką w Teatrze Dramatycznym w Słupsku, następnie w warszawskich teatrach: Współczesnym (1981–1987), Dramatycznym (od 1987) a obecnie Ateneum. Laureatka m.in. nagrody Polskiego Radia Wielki Splendor 2013 za wybitne kreacje aktorskie.

Mój autograf od aktorki:
Autograf załatwił mi mój chłopak. 

7.01.2020

Viki Gabor


Cześć !
Dzisiaj chciałam pokazać Wam mój autograf jaki dostałam od Wiki Gabor. Oprócz niego mam również zdjęcie z piosenkarką.

O piosenkarce:
Wiktoria „Viki” Gabor - urodziła się 24 lipca 2007 w Hamburgu. Polska piosenkarka pochodzenia romskiego. Finalistka drugiej edycji The Voice Kids (2019). Zwyciężczyni 17. Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci. Jest córką Eweliny i Dariusza. Ma starszą o cztery lata siostrę Melisę, która jest kompozytorką i autorką tekstów. Urodziła się w Hamburgu, w Niemczech[3]. Po narodzinach zamieszkała z rodziną w Polsce, a następnie w Wielkiej Brytanii. Po siedmiu latach ponownie przeniosła się do Polski i zamieszkała w Krakowie. Pod koniec 2018 wzięła udział w przesłuchaniach do drugiej edycji programu TVP2 The Voice Kids. W pierwszym etapie konkursu wykonała piosenkę Katy Perry „Roar” i zdobywszy uznanie wszystkich trenerów, przeszła do kolejnej części programu, wybierając drużynę Tomsona i Barona. Pomyślnie przeszła przez kolejne etapy eliminacyjne i zakwalifikowała się do odcinków na żywo. Dotarła do finału, który odbył się 23 lutego 2019. W finale programu zaprezentowała debiutancki singiel „Time” i zajęła 2. miejsce. 16 sierpnia 2019 wystąpiła z piosenką w koncercie Young Choice Awards w ramach 53. festiwalu sopockiego. Latem uczestniczyła w programie Szansa na sukces. Eurowizja Junior 2019, w którym wyłaniano reprezentanta Polski w 17. Konkursie Piosenki Eurowizji dla Dzieci. Pomyślnie przeszła przez pierwszy etap eliminacji, wygrywając odcinek z zespołem Blue Café, i awansowała do finału, który został rozegrany 29 września. Wykonała w nim m.in. konkursowy utwór „Superhero”, w którym porusza temat ochrony środowiska, i zdobyła maksymalną liczbę 10 punktów w głosowaniu jurorów i telewidzów, zostając reprezentantką Polski w 17. Konkursie Piosenki Eurowizji dla Dzieci 2019 organizowanym w Gliwicach. 24 listopada wygrała z utworem w finale konkursu, zdobywając łącznie 278 punktów, w tym 166 pkt od widzów (1. miejsce) i 112 pkt od jury (2. miejsce). 5 grudnia wydała swoją wersję kolędy „Cicha noc” oraz jej anglojęzyczną wersję „Silent Night”, a także cover świątecznego przeboju „What Christmas Means To Me”. 13 grudnia wydała piosenkę „Superhero” w formie singla CD w limitowanym nakładzie 500 egzemplarzy, zapewniając, że cały dochód ze sprzedaży zostanie przekazany na rzecz fundacji WWF. 31 grudnia wystąpiła podczas koncertu „Sylwester Marzeń z Dwójką” w Zakopanem.

Mój autograf od piosenkarki:

Moje zdjęcie z piosenkarką:
Za równo autograf jak i zdjęcie zdobyłam pod budynkiem stacji TVN.